சும்மா இரு

சும்மா இரு
நினைவுகள்
தானாய் ஓடியது
திரும்பவும்
சும்மா இரு
இரண்டு நிமிடங்கள்
பார்த்தது
கேட்டது
படர்ந்தது
கிளைத்தது
சுயம்
தொலைந்தது
சும்மா இரு
சுயம் தெரிய
சுகம் தெரிய
எண்ணங்கள்
தொலைவது
எப்போது?

பாதுகாப்பும் அரவணைப்பும்

பாதுகாப்பும்
பந்தமுமாய்
இணைப்பு
இருக்கும் உலகின்
புதிய வரவாய்
வளச்சியை
நோக்கிய
பயணம் ஆரம்பத்தில்
தாயின் அரவணைப்பு
காவலாய்....

ஒரு பெண் பார்க்கிறாள் .

ஒரு பெண்

பார்க்கிறாள்

கண்கள் மட்டுமே

தெரிகிறது

கண்கள் சந்திக்கிறது

மறுநாள்

மறுநாள்

கண்களோடு

கண்கள் சந்திக்க..

கண்களின் 

சந்திப்பிற்காகவே

வினாடிகள்

இயல்பாய் கடந்தும்

காலம் ஓடவில்லை

வழக்கத்திற்கு மீறிய 

செய்கைகளாய்

கண்கள் மட்டும்

வரும் 

திசை நோக்கிய

அவதானிப்பில்

அடிக்கடி பாயும்

கண்கள்

காலம் கடக்கிறது

கண்கள் தான்

சந்திக்க வரவில்லை..

கோடைவெயில் சில காட்சிகள்

மேகங்களின்
தடை இல்லா
சூரிய வெளிச்சத்தில்
தவித்தபடியே
ஓடும்
செருப்பில்லா சிறுவன்
குட்டையும்
நெட்டையுமாய்
வியர்வையில் நனைந்த
பள்ளி சிறுவர்களும்
சிறுமிகளும்
தோளில்
ஒரு பிள்ளை
கையில் மறுபிள்ளை
கடைத்தெரு
செல்லும் தாய்
வெள்ளை மேகம்
ஒன்று கடந்து போக
வெயில் சூட்டுக்கு
சிறிது இடைவெளி
கண்கள் மட்டும்
தெரிய
முழுக்க மூடிய
கருப்பு உடையில்
சிரித்தபடியே
செல்லும்
கல்லூரி பெண்கள்
வெயிலாவது..!!
வெப்பமாவது..!!
உழைத்தால் காசு
வியர்வை வழிகிறது
சுமை இழக்கும்
தட்டு வண்டிக்காரர்
கோடை வெயில்
காய்கிறது.

தமிழன் கண்ட சித்திரக்கவி-பகிர்வு

வேரில்லா வாழ்வே!!

நாளையும் தொடரும் இந்தப் பரபரப்பு

பொங்கல் பண்டிகையின்

பரபரப்பு

கடைத்தெருவில்

குருடர்

பிச்சையெடுக்க

சிறுவன் வழிகாட்டி

மகனா என்று

தெரியவில்லை

காசு விழும்வரை

நிற்காத

டப்பாவின் குலுக்கல்

குச்சி ஊனி

கடந்து செல்லும்

பாட்டி

கரும்பையும்

வாழைத் தாரையும்

சுமந்து செல்லும்

கிராமத்துத்தலைகளும்

தோள்களும்

துணைக்குப் பிள்ளைகள்

பையில் மஞ்சள்கொத்தும்

பலசரக்கும்

இடுப்பில் கைப்பிள்ளை

கையில் ஒருபிள்ளை

இலக்கு நோக்கி

நடக்கும் பெண்மணி

மதிய பள்ளிக்கு

சிரித்தபடியே

சீருடையில் செல்லும்

சிறுவர்கள்

தலைவரிசை

வைக்க கரும்புகட்டு

ஏற்றிசெல்லும்

ஆட்டோகளும்

கார்களும்

நாளையும் தொடரும்

இந்தப் பரபரப்பு....

நாட்குறிப்பு கவிதை 22.12.15

அறிவுறத்தலில்
தொடங்கிய நாள்
ரூபாய் ஆயிரம்
தவறவிட்டதில்
தொடர்ந்தது
வாடிய முகம்
எண்ணங்கள்
தாறுமாறாய்
மதியம் வரை
அல்லாடிய மனது
தவறுகள்
இயல்புதான்-பேச்சு
ஆயிரம்
போய்விட்டதே..
மனதின்
எண்ணங்கள்
அடங்காத நாள்.

முகமூடிகள்

ச்சே..

தூக்கி எறிகிறேன்

திரும்பவும்

ஒட்டிக்கொள்கிறது.

உண்மையில்

ஓட்ட முடியா

வாழ்வு

ஒட்ட வைப்பதால்

ஓடும் என்றால்

ஒட்டவைப்பது

இயல்பாகிறது.

புகைப்படமும் ம்மாவும்

கட்டு அறுத்தல்
தெரியும்
கயிற்றுக்குள்
அடங்கிய பலம்
வஞ்சித்த மனிதனின்
வருகை நோக்கி
ம்மா....

இன்று காலையும் கண்முன் விரிந்த காட்சிகளும்

மழை முன்னறிவிப்பு

பள்ளிகளுக்கு விடுமுறை

பத்து நாட்களாய்

கரு மேகங்களுக்கு

சிறைப்பட்ட சூரியனின்

வருகையால்

பரவிய வெளிச்சம்

காற்று வாக்கில்

போகும் மேகம்

தூவும் மழைச்சாரல்

ரசித்து நனைந்தபடியே

செல்லும் மக்கள்

விளையாடும் சிறுவர்கள்

ஆகா...

குரங்களின் வருகை

குதுகலமாய் சிறுவர்கள்

சிவப்பு முண்டாசு

பொண்டாட்டியுடன்

கடைத்தெரு போகிறார்

ஓட்டமும் நடையுமாய்

அம்மா சொன்ன

வேலை முடித்து

வீடு நோக்கி செல்லும்

சிறுமி

சிந்தனை முகமாய்

முஸ்லீம் பெரியவர்

சைக்கிள் ஓட்டுகிறார்

தலைச்சொரியும்

சட்டையில்லா

துப்புரவு தொழிலாளி

யார் வீட்டு

கொட்டடியில் இருந்து

வெளியேறும்

ஆடுகளும் மாடுகளும்

இன்று காலையும்

கண்முன் விரிந்தகாட்சிகளும்.

பெய் மழையே பெய்

பெய் மழையே பெய்

பெய்து

உருவாக்கினாய்தடம்

மனிதர்களின் ஆசை

அழிந்ததடங்கள்

வீதிகள் ஆறாகின

குடியிருப்பு குளமாகியது

உன் தடத்தில்

அரசியல்

உன்தடம் தடுமாறிப்போனது

மக்கள்

மாக்கள் ஆகி

திரியத்தான்

அரசியலும்

அரசியல் கட்சிகளும்

பெய் மழையே பெய்

நீ இயற்கை

மனித நாகரீகத்தால்

நலிவடைந்த

உன் வழித்தடங்கள்

வீதி ஆறுகளும்

குடியிருப்பு குளங்களும்

இயற்கையே…

கவிஞர் மு.மேத்தாவின் ஆகாயத்திற்கு அடுத்தவீடு

ஒருவருக்கும் தெரியாமல்
ரகசியமாய்
உன்னிடம்  கொண்டுவந்து
சேர்த்துவிடும் என்னை
இந்தக் கடிதம்!

எந்த ஊரில்
இருந்தாலென்ன...
என்கடிதத்தை நீ
தொட்டவுடன்
சிலிர்க்கும் எனக்கு!

எழுத்துக்களைப்
பார்க்கிறாய் நீ
இந்த
எழுத்துக்களின் வழியே
உன்னை
எட்டிப் பார்க்கிறேன் நான்!

காற்று உன் வீட்டுக்
கதவுளை
அசைக்கும்போதெல்லாம்
நினைவுப்படுத்திக் கொள்...
உன் இதயத்தை
அசைக்க நான்
எடுத்த முயற்சிகளை!

ஒவ்வொரு தடவையும்
நீ பார்த்த
பார்வைகளைத்
தொகுத்து வைத்திருக்கிறேன்
ஆல்பமாக

வாரந்தோறும்
வந்துபோகின்றன
ஞாயிற்றுக்கிழமைகள்...
வருவாயா நீ?

பூங்கொத்து வேண்டாம்
வாடாமல் இருக்கும்
உன் வார்த்தைகள்...

புகை வண்டியில் உன்னை
வழியனுப்பும்போது
கேட்பேன்.
“இப்போதாவது
என்னை
என்னிடம் விட்டுச் செல்!”

அவசியம் அனுப்பிவை
உன் திருமண
அழைப்பிதழை...
பாிசு விழுந்தது
யாருக்கென்று
பார்த்துக் கொள்கிறேன்!

மழைக்கு ஒதுங்கிய நாய்கள்

மழைக்கு ஒதுங்கிய

நாய்கள்

நனைந்த உடம்பு

நடுக்கிய குளிர்

கதகதப்பிற்கு

காய்ந்த இடம்

தேடுகையில்

கிடைத்த இடம்

கடையின் மிதியடி

தலை மடக்கி

வால் சுருட்டி

உடம்பைச் சூடாக்கியது

கடைக்காரரின்

த்தே..ச்சூ…

காற்றில்

பறந்துப்போக

தலைநிமிர்த்தி

கடைக்காரரின்

முகம்பார்கையில்

பவ்யமாய்

அனுமதி கோரல்

மீண்டும்

தலை மடக்க

உடம்பு சூடாகியது.

பிடி மீறுதலில்

காட்சி பிழையாய்

நகரும் வாழ்வு

முடிந்த இடத்தில்

தொடர்கிறது-நம்பிக்கை

எதிர்பார்ப்புகள்

எத்தனை தூரம்

இழுத்து சென்றாலும்

அலுப்பதில்லை- முயற்சி

நிரந்தரமற்ற

நாளைக்குள்

இன்றைய என்னை

தொலைத்தேன்-கனவு

நகர்கிறது

வாழ்வு நகர்கிறது

பிடிக்குள்

பாசம்

பிடி மீறுதலில்

அன்பாகியது

கட்டு அறுத்தலில்

தொடங்கிய வாழ்வு

காட்சி பிழையாய்

முடிந்து போகிறது.

சுடுமணலில் நடக்கும் வாழ்வு

காரணம் தெரியா

கோபம்

முகம் சுளித்து

வேகமாய்

உமிழ்ந்த வார்த்தைகள்

இளம் வெயிலின்

காலையில்

எதிராளியின்

மனது குமுறியது

தன் குற்றம்

தெரியாது தடுமாற்றம்

பதில் பேசா

மௌனமாய் நகருகையில்

மனது வலித்தது

தன்பக்க நியாயங்களை

வேக வேகமாய்

எடுத்துரைக்க

செய்குற்றம்

புரிந்தது

இருவருக்கும்

அன்றைய பொழுது

உப்பு இல்லா

உணவாய்

சப்பென்றிருக்க

ஆர்வம் இல்லா

பேச்சுகள்

புன்னகையை மறந்த

உதடுகளாய்

சுடு மணலில்

நடக்கும் செயலாய்....

கோபம்

கால தாமதமான

சாப்பாட்டு  நேரம்

வேலை 

விடும் நேரம்

படியேறிய  வாடிக்கையாளர்

புறப்படும் நேரம்

சொல்லப்படும் வேலை

விடுமுறையில்

வேலைக்கு வா

வேலைநாளில்

விடுமுறை இல்லை

சிறிய தவறு

பெரிய வசவு

மறுக்கப்படும்

சுதந்திரம்

இதுவல்ல நேரம்

கரைந்த நிமிடங்களில்

தான்

என்னை தேடுகிறேன்

தவறுகள்

சரி பார்க்கப்படுகிறது

நிகழ்காலம்

விழிப்புணர்வு

அற்று

நாளைய பொழுதுகளில்

திரும்பவும்

சரிப்பார்க்க

கரைந்த நிமிடங்களில்

தான்

என்னை தேடுகிறேன்.

வெறியாட்டு

காதல் வயப்பட்ட பெண் ஒருத்தி, தன் காதலன் தன்னைப் பிரிந்து சென்ற துயரால், கனவில் புலம்பி நனவில் இளைத்தாள். அவள் உடலுக்கு வந்த நோயைக்(பசலை) கண்ட தாய், அவளுக்காகக் கடவுளை வேண்டி, ஒரு பூசாரியை அழைத்து ஆட்டை வெட்டிப் பலி கொடுக்கச் செய்தாள். இதைப் பழந்தமிழ் நூல்களில் "வெறியாட்டு' என்பர்.

இதே தலைப்பில் வடலூர் வள்ளலார் சுவாமிகள் ஒரு பாடலை எழுதியுள்ளார். அப்பாடலில், "இந்தப் பெண் தலைவனிடம் கொண்ட மோகத்தால் வருந்த, மற்றப் பெண்களும் ஊராரும் பழித்துத் தூற்ற, இந்த ஆடு, என்ன பாவம் செய்ததோ? ஏதும் செய்யாத இந்த ஆட்டை வெட்டலாமா? இதனைக் கண்டு மன்மதன் அஞ்சுவானா? (அஞ்சுமா?) இவள் துன்பம் ஆறுமா? இச்செய்தி இவளைக் காதலித்த தலைவனுக்கு எட்டுமா?' என்னும் பொருள் அமைந்துள்ளது. இப்பாடலின் இறுதி இரண்டடிகளில் "பத்தொன்பது மா' (19 மா 5+6+8=19) என்ற எழுத்துகள் வரிசையாக அமைந்துள்ளன. இப்பாட்டில் உள்ள பத்தொன்பது "மா' என்னும் எழுத்துகளை அஞ்சுமா, ஆறுமா, எட்டுமா என்று பிரித்துப் பொருள் கொள்ளுமாறு வள்ளலார் "வெறிவிலக்கு' என்ற துறையில் பாடியுள்ளார்.

இம்மையல் தையல்நைய ஏசூர மாதரும் ஆ

இம்"மை'உமை இம்மைஐயோ என்செய்த(து)-அம்மைதன்

மாமா மா மாமா, மா மாமா மா மாமா, மா

மாமா மா மாமாமா மா.

வள்ளலாரின் சொல்லாட்சித் திறத்தை இப்பாடல் எடுத்துக் காட்டுகிறது. இராமலிங்க அடிகளாரின் திருவருட்பா - தனிப் பாசுரத் தொகையில் இப்பாடல் இடம்பெற்றுள்ளது.

நன்றி - தினமணி

தோற்கும் கணவன்

வேண்டாத சொல்

முகம் தூக்கிவைத்து

கொள்ளும் கொல்லும்

மனைவி

சமாதானங்களில்

தோற்றுபோகும் கணவன்

முயற்சியில்

ஏமாற்றம் கோபமாய்

வந்து விழும்

வார்த்தைகள்

உற்று நோக்கிய

வார்த்தைகளில்

குற்றம் செய்தவன்

கணவன்

தன் நிம்மதி

தொலைத்துவிடும்

பயத்தில்

தொடரும் நிகழ்வாய்

சமாதானங்கள்...

பெற்றோரின் கண்ணீரில்

மகனே…

நீ பிறந்த அன்று

தோட்டத்தில்வைத்தோம்

ஒரு தென்னங்கன்று

எங்கள் வியர்வையில்

நீ உயர்ந்தாய்

நாங்கள் வார்த்த தண்ணீரில்

தென்னை வளர்ந்தது

எங்கோ இருந்து நீ ஈட்டும் பணம்

உணக்கு இன்பம் தருகிறது

இங்கே இருக்கும்தென்னைமரம்

எங்கள் இருவருக்கும்

சுக நிழலும் சுவைநீரும் தந்துதவுகிறது

ஒரு நாள்…

நீ ஈ மெயிலில் மூழ்கியிருக்கும் போது

எங்களை ஈ மொய்த்த செய்தி வந்துசேரும்

இறுதிப் பயணத்தில்

நீ இல்லாமற் போனாலும்

தென்னை ஓலை

எங்கள் கடைசி மஞ்சமாகும் !

(படித்தது)